به اعماق زندگی پترسون به عنوان یکی از بزرگان موسیقی جاز می‌پردازد و بر نژادپرستی که او در طول دوران حرفه‌ای خود مجبور به تحمل آن بود و همچنین تعهدش به راهنمایی و آموزش نوازندگان جوان‌تر تمرکز می‌کند.