آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

چارلز بند، کارگردان آثار کالت، این نقیضه بر فیلم «آخرین تانگو در پاریس» را با تدوین فیلم‌ساز تحسین‌شده، جان کارپنتر، تقدیم می‌کند.

دانیله مرد جوانی از سنت‌اراسمو، جزیره‌ای در حاشیه تالاب ونیز است. او با تکیه بر هوش خود زندگی می‌کند و حتی از گروه همسالانش که مشغول خوش‌گذرانی در فرقه «بارکینو» (قایق‌های موتوری) هستند، منزوی شده است. این وسواس بر ساخت موتورهای قدرتمندتر برای تبدیل قایق‌های کوچک تالاب به شناورهای مسابقه‌ای خطرناک متمرکز است. دانیله نیز در رویای یک بارکینوی رکوردشکن است تا او را به صدر جدول برساند، اما هر کاری که برای پیشبرد رویایش و کسب احترام دیگران انجام می‌دهد، به شکلی تراژیک نتیجه معکوس می‌دهد. زوالی که روابط، محیط و عادات یک نسل بی‌ریشه را از بین می‌برد، از منظر بی‌زمان چشم‌انداز ونیز مشاهده می‌شود: نقطه بی‌بازگشت، داستانی احمقانه از بلوغ مردانه است که با خشونتی محکوم به شکست، منفجر شده و شهر ارواح را با خود به یک کشتی‌شکستگی روان‌گردان می‌کشاند.

مدیر بازنشسته و تنهای یک دبیرستان دخترانه که همسرش را به دلیل اعتیاد به الکل از دست داده، به آپارتمانی قدیمی در یک شهر روستایی نقل مکان می‌کند. او در آنجا با دختربچه همسایه که مورد بی‌توجهی قرار گرفته، رابطه‌ای عاطفی برقرار می‌کند.

یک خواننده مشتاق هنگام اعزام به ارتش، برای همسر باردارش یک رادیو به یادگار می‌گذارد تا تنها نماند. این مرد که برای زندگی نظامی مناسب نیست، از خدمت فرار کرده و به یک گروه موسیقی پاپ می‌پیوندد؛ اما مدت کوتاهی پس از آنکه همسرش او را پیدا می‌کند، زندگی‌اش از کنترل خارج می‌شود.

وقوع یک قتل در شهری کوچک، صحنه را برای این فیلم شخصیت‌محور که به صورت بداهه ساخته شده، آماده می‌کند.

کاپیتان کانگ در یک حادثه پرواز آزمایشی جان باخته است. دائه-ایک در حین تلاش برای تعیین علت مرگ، یک رسوایی فساد بزرگ را کشف می‌کند. او موضوع را به خبرنگاری به نام جونگ-سوک گزارش می‌دهد، اما اوضاع به شکلی غیرمنتظره تغییر می‌کند.

در نیکاراگوئه سال ۱۹۷۷، فساد و سوءاستفاده از قدرت تحت دیکتاتوری خانواده سوموزا به امری روزمره تبدیل شده است. فوران خشونت منجر به جنگ داخلی می‌شود که انقلابیون ساندینیستا در آن پیروز می‌شوند؛ دست‌کم برای مدتی. در این میان، تضاد بین یک سرباز جوان رژیم سوموزا و خانواده‌اش که با شورشیان همدلی می‌کنند، به تصویر کشیده می‌شود.

معاون کلانتر، توماس جفرسون جرونیمو سوم، به دلیل گذشته خشونت‌آمیزش به یک پاسگاه روستایی منتقل شده است. وقتی دو اوباش کلانتر را می‌کشند، جرونیمو یکی از آن‌ها را به ضرب گلوله از پای درمی‌آورد و دیگری قسم می‌خورد که انتقام بگیرد. مشخص می‌شود که آن تبهکار یک رئیس مافیا است و دادگاه به جرونیمو دستور می‌دهد تا او را به سیسیل بازگرداند. وقتی هواپیمای آن‌ها ربوده می‌شود، جایگاه این دو دشمن با هم عوض می‌شود.

«لاتین بوگالو» نماد شهر نیویورک است؛ محصولی از ترکیب فرهنگ‌ها و بیانی رنگارنگ از روح لاتین دهه ۱۹۶۰ که مستقیماً از خیابان‌های ال باریو، برانکس جنوبی و بروکلین برخاسته است. این مستند با حضور اسطوره‌های لاتین بوگالو مانند جو باتان، جانی کولون و پیت رودریگز، این لحظه کمتر شناخته‌شده اما محوری در تاریخ موسیقی لاتین را از طریق مصاحبه‌های اصلی، ضبط‌های موسیقی، اجراهای زنده، رقص و تصاویر آرشیوی کمیاب بررسی می‌کند. از ریشه‌ها تا محبوبیت دوباره‌اش در سال‌های اخیر، این فیلم داستان صدایی را روایت می‌کند که یک نسل را بازتعریف کرد و آن‌قدر پرشور بود که نمی‌شد نادیده‌اش گرفت.

مستندی که بر دو سبک رقص خیابانی به نام‌های «کلونینگ» و «کرامپینگ» تمرکز دارد که از محله‌های کم‌درآمد لس‌آنجلس برخاسته‌اند. دیوید لاشاپل، کارگردان اثر، با گروه‌های رقص درباره چگونگی تکامل رقص‌های منحصربه‌فردشان مصاحبه می‌کند؛ فعالیتی جدید و مثبت برای دوری از مواد مخدر، اسلحه و باندهایی که بر محله‌شان حاکم بودند. فیلمی بی‌پرده درباره جنبش‌های خرده‌فرهنگی در حال رشد در آمریکا.