پدرو به دنبال پیدا کردن یک دختر از خانه بیرون می‌رود، اما به نظر نمی‌رسد شب خوبی در پیش باشد. در حالی که با دوستش صحبت می‌کند، سارا را می‌بیند که در حال جدایی از یک پسر است. او سارا را تعقیب می‌کند و آن‌ها شب را در خانه پدرو می‌گذرانند. زمان می‌گذرد و آن‌ها با هم می‌مانند، اما سارا مردهای زیادی در اطرافش دارد و پابلو نمی‌تواند این وضع را تحمل کند. رابطه آن‌ها دشوار است؛ آن‌ها عاشق یکدیگرند اما در عین حال نمی‌توانند با هم باشند.

در کوبای سال ۱۹۷۹، دیگو، هنرمند همجنس‌گرای پر زرق و برق، تلاش می‌کند تا دیوید، یک کمونیست جوان آرمان‌گرا و جدی را اغوا کند اما به سختی شکست می‌خورد. اما دیوید توطئه می‌کند تا با دیگو «دوست» شود تا بتواند زندگی خرابکارانه این هنرمند را برای دولت زیر نظر بگیرد. همان‌طور که دیگو و دیوید درباره سیاست، فردیت و ابراز وجود شخصی در کوبای کاسترو بحث می‌کنند، یک دوستی واقعی بین این دو شکل می‌گیرد.