فیلم جدید و برجسته گراناز موسوی (کارگردان «تهران من، حراج») که در خیابان‌های کابل فیلم‌برداری شده، در ادامه سنت آثار درخشان کودک‌محور دهه ۱۹۸۰ است؛ زمانی که فیلم‌سازانی چون کیارستمی، پناهی و امیر نادری (که این فیلم به او تقدیم شده) سینمای ایران را در صدر سینمای جهان قرار می‌دادند. هیوا ۹ ساله، کودکی سرزنده و خیابان‌گرد است که با زرنگی از هر فرصتی استفاده می‌کند و از فروش آب انار گرفته تا طلسم و دعا برای دفع چشم‌زخم، دست به هر کاری می‌زند. آرزوی واقعی او بازیگر شدن است و با ملاقات با یک عکاس استرالیایی، یک قدم به این رویا نزدیک‌تر می‌شود. اما در شهری که هر خانواده‌ای عضوی «شهید» دارد، خیابان‌ها به همان اندازه که پرجنب‌وجوش هستند، خطرناک نیز هستند. مداخله اخیر استرالیا در افغانستان در بهترین حالت پیامدهای متناقضی داشته است. انسان‌دوستی عمیق این فیلم شاید موثرترین کمک ما به آن کشور رنج‌دیده باشد.